Ambasadorzy gdańskiego EURO 2017 w siatkówce mężczyzn

A
A
Ostatnia aktualizacja: 20 lipca 2017 r.

Sylwia Gruchała

Najwybitniejsza w historii polska florecistka, czterokrotna olimpijka, dwukrotna medalistka olimpijska – brąz w Atenach w 2004 roku, srebro drużynowo w Sydney w 2000 roku. Ośmiokrotna medalistka mistrzostw świata (dwukrotnie złota), siedmiokrotna medalistka mistrzostw Europy (pięciokrotnie złota). Triumfatorka cyklu Pucharu Świata (2006). Pięciokrotnie wybierana do czołowej dziesiątki najlepszych sportowców Polski w plebiscycie „Przeglądu Sportowego”. Najwyższe miejsce, czwarte, zajęła w 2004 roku.

Urodziła się w Gdyni, szermierkę zaczęła trenować w gdańskiej Szkole Podstawowej nr 70 w klubie AZS AWF Gdańsk mając 12 lat. Wcześniej uprawiała lekkoatletykę – chciała zostać biegaczką. Przed sukcesami wśród seniorek, zdobyła wiele medali mistrzostw świata (pierwszy medal w wieku 15 lat) i Europy kadetek i juniorek. Zdobyła też siedem złotych medali na mistrzostwach Polski w turnieju indywidualnym.

Brała udział w programie Taniec z gwiazdami, wystąpiła w teledysku zespołu Feel do utworu „Jak anioła głos”. Życiowe motto: „Nie ma rzeczy niemożliwych”. Córka Julia.

Sylwia Gruchała
Sylwia Gruchała
Fot. fot. Grzegorz Mehring/www.gdansk.pl

Dorota Kolak

Pochodzi z Krakowa, skończyła w 1980 roku Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie. Swoją karierę rozpoczęła na deskach Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, w 1982 roku została aktorką Teatru Wybrzeże. Na gdańskiej scenie zagrała w ponad 70 spektaklach. Lubi role, w których trzeba skonstruować kogoś o przeciwnym temperamencie i cechach osobowości. Najczęściej wciela się w postacie mroczne i skomplikowane. Jak sama mówi: „Najważniejsze są dla mnie role wariatki albo kobiety nad przepaścią, kompletnie pokręconej w środku, szalonej”.

Ma na koncie także liczne kreacje w Teatrze Telewizji, filmach oraz serialach. Wśród nagród najważniejsze są te, które otrzymała dwukrotnie za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą na Festiwalu Filmowym w Gdyni: w 2009 roku za udział w „Jestem Twój” oraz w 2016 roku za „Zjednoczone stany miłości”. Wykłada na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej w Gdańsku.

Jest żoną Igora Michalskiego, dyrektora Teatru Muzycznego w Gdyni. Jej córka, Katarzyna Z. Michalska, również występuje na deskach Teatru Wybrzeże.

Dorota Kolak
Dorota Kolak
Fot. fot. Grzegorz Mehring/www.gdansk.pl

Andrea Anastasi

Urodził się w Poggio Rusco w Lombardii. W latach 1981–1991 rozegrał 141 meczów w reprezentacji Włoch, grając na pozycji przyjmującego. W 1989 został mistrzem Europy, a w 1990 mistrzem świata. Od 1993 roku jest trenerem. W latach 1999-2003 prowadził reprezentację Włoch, z którą zdobył mistrzostwo Europy w 1999 i 2003 roku, wicemistrzostwo Europy w 2001 roku, brązowy medal na igrzyskach olimpijskich w Sydney w 2000 roku oraz dwukrotnie wygrał Ligę Światową w 1999 i 2000 roku. Na mistrzostwach Europy w 2007 roku z reprezentacją Hiszpanii zdobył tytuł mistrzów Europy.

W 2011 roku został trenerem reprezentacji Polski. Pierwszy rok pracy przyniósł trzy medale na wszystkich możliwych imprezach: brąz Ligi Światowej, brąz mistrzostw Europy i srebro w Pucharze Świata. W 2012 roku zdobył z reprezentacją złoty medal Ligi Światowej oraz dotarł z nią do ćwierćfinału igrzysk olimpijskich w Londynie, gdzie przegrała z Rosją 0:3. Rok później polscy siatkarze słabo spisali się na mistrzostwach Europy, przegrali w barażach o wejście do ćwierćfinału z Bułgarią 2:3. Polski Związek Piłki Siatkowej nie przedłużył z nim kontraktu. W 2014 roku został trenerem LOTOSU Trefla Gdańsk. Synowie Giulio i Pietro.

Andrea Anastasi
Andrea Anastasi
Fot. fot. Grzegorz Mehring/www.gdansk.pl

Mirosław Baka

Pochodzi z Ostrowca Świętokrzyskiego. Sześć razy zmieniał szkoły policealne i pracował jako ratownik w karetce pogotowia, zanim za drugim razem dostał się do wrocławskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej. Gdy był jeszcze studentem, Krzysztof Kieślowski powierzył mu główną rolę w „Krótkim filmie o zabijaniu”, w którym zagrał Jacka Łazara, zdegenerowanego 20-letniego chłopaka, który zabija taksówkarza i zostaje skazany na karę śmierci. Rola, za którą otrzymał Nagrodę Szefa Kinematografii i Nagrodę Artystyczną Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki, miała duży wpływ na jego dalszą karierę.

Do Teatru Wybrzeże przeniósł się w 1989 roku, razem z żoną, Joanną Kreft-Baką, która również ukończyła wrocławską PWST. Na deskach gdańskiej sceny zagrał wiele wybitnych ról. Pierwszą z nich był chłopiec z „Godziny kota” Pera Olova Enqvista. Potem mierzył się m.in. z Szekspirem – w „Hamlecie” (schudł 7 kg, podczas jednej z prób zemdlał z powodu wycieńczenia, spektakl trwał 5 godzin), „Ryszardzie III” i „Tytusem Andronikusem”, Czechowem, Dostojewskim, Grassem, Albee’m. Z Dorotą Kolak tworzą niezapomnianą parę w farsach „Seks dla opornych” i „Raj dla opornych”. Spektakle są grane od wielu lat, a bilety rozchodzą się w kilka godzin.

Ma na koncie liczne role w Teatrze Telewizji, jest cenionym i popularnym aktorem filmowym i telewizyjnym. Na planie filmowym współpracował m.in. z Kieślowskim, Wajdą, Pasikowskim. Synowie Łukasz i Jeremi.

Mirosław Baka
Mirosław Baka
Fot. fot. Grzegorz Mehring/www.gdansk.pl

Piotr Gacek

W siatkówkę grał „od zawsze”. Urodził się w Grodkowie, przez pięć lat reprezentował barwy Mechanika Nysa, stamtąd trafił do AZS Opole, gdzie spędził cztery sezony. Prawdziwy rozwój kariery nastąpił w Częstochowie, gdzie występował przez cztery lata. Z AZS wywalczył srebrny i dwa brązowe medale mistrzostw Polski oraz Puchar Polski. Dwa kolejne sezony spędził w PGE Skrze Bełchatów, zdobył z nią dwa mistrzostwa kraju, Puchar Polski, srebrny medal Klubowych Mistrzostw Świata oraz brąz Ligi Mistrzów. Po Bełchatowie przyszedł czas na Kędzierzyn-Koźle. Z Zaksą wywalczył dwa Puchary Polski, brąz i srebro mistrzostw kraju oraz zajął drugie miejsce w Pucharze CEV.

Ostatnie trzy sezony w karierze, libero spędził w Gdańsku. Z LOTOSEM Treflem już w pierwszym roku wywalczył Puchar Polski i wicemistrzostwo kraju, które po raz pierwszy w historii klubu dawało gdańszczanom prawo udziału w Lidze Mistrzów. W sezonie 2015/2016 gdański zespół awansował do najlepszej dwunastki drużyn w Europie, wywalczył Superpuchar Polski oraz uplasował się na czwartym miejscu w PlusLidze. Łącznie w polskiej lidze rozegrał 420 meczów.

W reprezentacji Polski wystąpił w 114 spotkaniach, w 2006 roku został wicemistrzem świata, w 2009 mistrzem Europy. Córka Zofia.

Piotr Gacek
Piotr Gacek
Fot. fot. Grzegorz Mehring/www.gdansk.pl

Mateusz Mika

Urodził się w Kobiernikach, pierwsze siatkarskie kroki stawiał w Kętach, skąd przeniósł się do Szkoły Mistrzostwa Sportowego Spała. W 2009 roku związał się z zespołem Asseco Resovii, z którym wywalczył dwa brązowe i złoty medal PlusLigi. Po zdobyciu tytułu mistrzowskiego został wypożyczony na rok do LOTOSU Trefla. Kolejny sezon, również na zasadzie wypożyczenia, spędził we francuskim Montpellier Aglomeration Volley UC. Wiosną 2014 roku ponownie dołączył do gdańskiej drużyny. W 2015 roku zdobył z nią Puchar Polski, Superpuchar Polski i wicemistrzostwo kraju. W Lidze Mistrzów LOTOS Trefl awansował do najlepszej dwunastki drużyn w Europie.

Na usta wszystkich kibiców trafił przebojem, gdy trener reprezentacji Stephane Antiga zapewnił mu miejsce w podstawowej szóstce reprezentacji Polski na rozgrywane w Polsce mistrzostwa świata w 2014 roku. Gdański przyjmujący był jednym z najważniejszych graczy zespołu, który sięgnął po złoty medal. 

Mateusz Mika
Mateusz Mika
Fot. fot. Grzegorz Mehring/www.gdansk.pl

Sławomir Peszko

W wieku 11 lat, podczas rutynowych badań lekarskich, okazało się, że ma cztery nerki. Musiał poddać się operacji, bo istniało niebezpieczeństwo, że nie będzie mógł uprawiać sportu. Talent miał wyjątkowy, z klubu Nafta Jedlicze (urodził się w Jaśle) w wieku 16 lat trafił do pierwszoligowej Wisły Płock. Grał tam przez sześć sezonów, zdobył Puchar i Superpuchar Polski. Potem przyszły trzy sezony w Lechu Poznań - mistrzostwo Polski, Puchar i Superpuchar.

W 2011 roku został sprzedany do FC Koeln z niemieckiej Bundesligi. Grał tam przez cztery lata, z roczną przerwą na wypożyczenie do angielskiego Wolverhampton. W 2015 roku wrócił do Polski, do Lechii Gdańsk. W reprezentacji Polski rozegrał dotąd 43 spotkania, strzelił 2 gole. Grał na mistrzostwach Europy w 2016 roku, gdzie Polska dotarła do ćwierćfinału.

Jest przyjacielem Roberta Lewandowskiego, był świadkiem na jego ślubie. Poznali się, gdy grali w Lechu Poznań. W zeszłym roku otworzył w rodzinnych stronach, w Krasnem, Akademię Piłkarską Sławomira Peszko. Córka Wiktoria, syn Marcel.

Sławomir Peszko
Sławomir Peszko
Fot. fot. Grzegorz Mehring/www.gdansk.pl